Η τεχνική της άδειας καρέκλας:
Τι κάνουμε όταν ο διάλογος “κολλάει”

Πέρα από την εκμάθηση της τεχνικής 

Το διήμερο θα εστιάσει ιδιαίτερα στις λεπτομέρειες της θεραπευτικής παρέμβασης και σε ορισμένες δυσκολίες που εμφανίζονται συστηματικά στην πράξη:

• τι ακριβώς κάνει και λέει ο θεραπευτής, πότε και με ποιον τρόπο παρεμβαίνει,
• πώς διατηρείται η βιωματική και σωματική διάσταση χωρίς να πιέζεται η διαδικασία προς κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα,
• πώς αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει όταν ο διάλογος χάνει την ενέργεια και τη ζωντάνια του,
• πώς αναγνωρίζουμε πότε οι πολικότητες αρχίζουν να συγχέονται ή να αντιστρέφονται,
• πώς δουλεύουμε με την αμηχανία ή το «άγχος επίδοσης» του θεραπευόμενου,
• πώς αναγνωρίζουμε τις στιγμές όπου η συναισθηματική φόρτιση μετακινείται από τον διάλογο στη μεταβίβαση,
• πώς η σωστή στιγμή και σειρά των θεραπευτικών παρεμβάσεων επηρεάζουν τη διαδικασία.

Στόχος δεν είναι να μετατρέψουμε την τεχνική σε μια σειρά από «σωστά βήματα», αλλά να κατανοήσουμε βαθύτερα τις αρχές, τις δυνατότητες και τις εγγενείς δυσκολίες της, ώστε να μπορούμε να τη χρησιμοποιούμε με μεγαλύτερη ελευθερία, ευελιξία και αυθορμητισμό.

Τι θα διερευνήσουμε

Κατά τη διάρκεια του διημέρου θα δουλέψουμε διαδοχικά πάνω στα βασικά στάδια της εργασίας με την άδεια καρέκλα.

1. Αναγνώριση των πολικοτήτων

Πώς αναγνωρίζουμε τις διαφορετικές θέσεις, φωνές ή σχεσιακές δυναμικές που χρειάζεται να διαφοροποιηθούν, να ονομαστούν και να έρθουν σε διάλογο;

2. Στήσιμο του διαλόγου

Πώς εισάγουμε την τεχνική με τρόπο φυσικό και λειτουργικό, ώστε να προκύπτει οργανικά από τη θεραπευτική διαδικασία και να μην βιώνεται ως κάτι τεχνητό ή επιβεβλημένο;

3. Καθοδήγηση της διαδικασίας

Πόση καθοδήγηση είναι χρήσιμη; Πότε χρειάζεται να παρεμβαίνει ο θεραπευτής και πότε είναι προτιμότερο να αφήνει τη διαδικασία να εξελίσσεται με ελάχιστη παρέμβαση; Τι μπορούμε να κάνουμε όταν ο διάλογος γίνεται επαναληπτικός, διανοητικοποιημένος, αμήχανος ή συναισθηματικά επίπεδος — και ειδικότερα όταν οι πολικότητες αρχίζουν να συγχέονται ή να αντιστρέφονται;

4. Διευκόλυνση της επίλυσης

Πώς μπορεί ο θεραπευτής να υποστηρίξει τη διεύρυνση της επίγνωσης χωρίς να επιβάλει μια προκαθορισμένη “επιτυχημένη” έκβαση;

Θα διερευνήσουμε επίσης τη δυνατότητα υπέρβασης της αρχικής πολικότητας μέσω της εισαγωγής μιας τρίτης θέσης.

Εξωτερικές και εσωτερικές σχέσεις

Η τεχνική της άδειας καρέκλας μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για τη διερεύνηση πραγματικών σχέσεων όσο και για εσωτερικές συγκρούσεις, φαντασιώσεις, όνειρα ή διαφορετικές πλευρές του εαυτού.

Μέσα από τον χωρικό διαχωρισμό και τον βιωματικό διάλογο ανάμεσα σε αυτές τις πλευρές, μπορούν να αναδειχθούν οι συνδέσεις ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο του θεραπευόμενου και στους τρόπους με τους οποίους σχετίζεται με τους άλλους.

Μια συνθετική προσέγγιση

Η τεχνική της άδειας καρέκλας προέρχεται από τη θεραπεία Gestalt, η οποία βασίζεται στη θεωρία πεδίου, αλλά σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως και από άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Ο Michael προσεγγίζει την τεχνική συνθετικά, αντλώντας από τη Gestalt, τη σωματική ψυχοθεραπεία, την ψυχαναλυτική και σχεσιακή σκέψη, το ψυχόδραμα, τη συστημική προσέγγιση και άλλες θεραπευτικές παραδόσεις.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε ψυχοθεραπευτές και συμβούλους διαφορετικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιούν ή ενδιαφέρονται να εντάξουν βιωματικές μεθόδους στη θεραπευτική τους πρακτική.

Πώς θα δουλέψουμε

Η θεωρητική συζήτηση θα εναλλάσσεται με θεραπευτικές και εποπτικές επιδείξεις, καθώς και με πρακτική εξάσκηση σε δυάδες, τριάδες και μικρές ομάδες. Η έμφαση καθ’ όλη τη διάρκεια του διημέρου θα βρίσκεται στην εφαρμογή των θεωρητικών αρχών στη θεραπευτική πράξη. Θα δοθεί επίσης αναλυτικό κείμενο με πολλές από τις βασικές ιδέες και αρχές που θα παρουσιαστούν στο σεμινάριο.